Tomasz Machciński

ur. 1942 w Puszczy Kampinoskiej,
mieszka i pracuje w Kaliszu.

Fotograf, performer, aktor.

Jak pisze w swojej autobiografii: „Dzieciństwo spędziłem w szpitalach i sierocińcach, m.in. w Kaliszu. W 1954 r. Dom Dziecka w Bodzewie koło Gostynia posłał mnie do Liceum Sztuk Pięknych w Poznaniu na egzamin, ponieważ pięknie rysowałem konie, Lenina oraz gołe babki. Egzamin oblałem, gdyż nie chciano mi uwierzyć, że πr² to wzór na kwadrat. Następnie wysłano mnie na naukę zawodu szewca do Zakładu Szkolenia Inwalidów we Wrocławiu. Wtedy dowiedziałem się, że jestem inwalidą. Szkołę jako mechanik precyzyjny ukończyłem w 1963 roku. Los ponownie rzucił mnie do Kalisza. Podjąłem pracę jako praktykant maszyn biurowych w CMB. Tam naprawiłem koledze zegarek marki Pobieda, za co otrzymałem aparat Smiena 8 i tak w 1966 zaczęła się moja zabawa z fotografią. W 1972 zdałem dyplom mistrzowski w Poznaniu. W następnych latach uczęszczałem do L.O. im. Kościuszki dla pracujących, lecz fascynacja uczennicami nie pozwoliła mi dobrnąć do matury”.

Od 1966 roku Machciński stworzył przeszło siedemnaście tysięcy fotograficznych autoportretów, na których wciela się w znane postaci z historii, literatury, polityki, kultury a także wymyślone przez siebie typy ludzkie i stwory. Swoje ciało traktuje jako medium trwającego od pół wieku, konsekwentnie realizowanego projektu artystycznego, będącego totalnym dziełem otwartym. Jest zarazem reżyserem i aktorem, charakteryzatorem i kostiumografem, wreszcie artystą – fotografem i archiwistą własnych dokonań. Od dekady, wykorzystując możliwości aparatu cyfrowego, nagrywa również performance’y dokamerowe, będące rejestracją improwizowanych utworów wokalnych. O swojej strategii pisze: „Nie stosuję peruk, trików, natomiast wykorzystuję wszystko, co dzieje się z moim organizmem, jak: odrastanie włosów, ubytek zębów, choroby, starzenie się itp.”.

 

Pokaż opis